Το Αμόνι που τραγουδά: Παραμυθ-inception (Mamaya Month)

Το Αμόνι που τραγουδά, ένα κάλεσμα στην παραλία της Χίου για παραμύθια γύρω από τη φωτιά. O Ανδρέας Μιχαηλίδης και η ομάδα Άρπη δημιουργούν ένα πρωτότυπο ταξίδι στη φαντασία για την Ελληνική fantasy κοινότητα και όχι μόνο!

Το βιβλίο ξεκινάει παρουσιάζοντας το σκηνικό της παραλίας, τον αφηγητή κι εσένα, τον περαστικό. Είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο δίνοντας την αίσθηση ότι βρίσκεσαι εκεί και ακούς έναν πολύ-ταξιδεμένο να σου λέει την ιστορία του. Την ιστορία για το πως έγινε παραμυθάς…

Ο Παραμυθάς βρίσκει τον δάσκαλό του, τον μυθουργό, όπως τον ονόμασε ο ίδιος, ο οποίος του μαθαίνει να χρησιμοποιεί το Αμόνι που τραγουδά, ένα μαγικό αμόνι που πάνω του όπως ο τεχνίτης σμιλεύει το μέταλλο έτσι και ο παραμυθάς σμιλεύει την ιστορία του.

Το αμόνι που τραγουδά, σε τελική ανάλυση, είναι μία μίξη από μικρές φανταστικές ιστορίες με στοιχειά της ελληνικής μυθολογίας, της σύγχρονης Ελλάδας (αλλά και της βόρειας Ευρώπης και της Ιαπωνίας), χωρίς να νιώθεις στο ελάχιστο ότι αντιγράφει.Ένα αλληγορικό ταξίδι στο πως γίνεται κανείς storryteller, μέσα από τα μάτια του συγγραφέα.

Κατά μία έννοια, είναι ο δρόμος που οδηγεί τον λεγόμενο “ιδανικό ακροατή” να γίνει παραμυθάς κι ο ίδιος, όπως λέει ο συγγραφέας στο προσωπικό του blog

Ο Παραμυθάς σου αφηγείται μια ιστορία που μέσα της έχει άλλες ιστορίες και το πιο τρελό; υπάρχουν ιστορίες μέσα σε αυτές που και εκεί λένε ιστορίες.

Παραμυθ-inception!

Έτσι κι αλλιώς τα πάντα είναι ιστορία από τη στιγμή που είναι παρελθόν. Η αλήθεια είναι ότι πάντα ήμουν λίγο σνομπ προς την ελληνική συγγραφική κοινότητα, ειδικά για τα fantasy, αλλά η Άρπη φρόντισε να μου αλλάξει γνώμη. Σε όλο το βιβλίο η αίσθηση της μαγείας με άγγιζε, το mood του φανταστικού με κυριαρχούσε κάθε φορά που άνοιγα το βιβλίο και φυσικά το συναίσθημα της απώλειας μετά από ένα καλό βιβλίο, δεν μπόρεσα να το αποφύγω. Θα έδινα πολλά για ένα ακόμα βράδυ στην αμμουδιά της Χίου.

Θα ήμουν βλάκας αν δεν ανέφερα τον εκπληκτικό χειρισμό της ελληνικής γλώσσας. Χρησιμοποιώντας εκφράσεις και λέξεις που ξέρουμε αλλά δε χρησιμοποιούμε, ήταν εκπληκτικό το πόσο περίτεχνα ο συγγραφέας ξεδιπλώνει μπροστά στα μάτια μας τον πλουραλισμού της Ελληνικής γλώσσας, μίας γλώσσας τόσο πλούσιας σε περιεχόμενο που αναγνωρίζεται ακόμα και από την παγκόσμια γλώσσα, την αγγλική, όπου σε περίπτωση αδυναμίας εύρεσης της καταλληλότερης ανά την περίσταση λέξη, χρησιμοποιούν τη φράση “Greeks have a word for it”.

Τέλος, αξίζει να επιμείνω στο περιεχόμενο καθεαυτό και δη στα παραμύθια του συγγραφέα. είμαι σίγουρος ότι θα αφηγούμαι την ιστορία του βοσκού και του τεχνίτη δασκάλου με τον μαθητευόμενο του στα παιδιά μου. Είναι ιστορίες που σου μένουν, με νόημα και συνοχή, ενδιαφέρον και ηθικά διδάγματα.

Ιστορίες βγαλμένες από παραδοχές της ελληνικής κοινωνίας, μύθους και βιώματα-εμπειρίες της καθημερινότητας, συνδυασμένες με εξαιρετική μαεστρία με τη φαντασία και τη μυθοπλασία παραδίδοντάς μας ένα πρωτόγνωρο και συνάμα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Ένα βιβλίο που σαφέστατα θα συνιστούσα και θα παρότρυνα και τους αναγνώστες του άρθρου αυτού να το έχουν υπόψιν.

Συγγραφέας: Ανδρέας Μιχαηλίδης
Ηλικία: Ενήλικες
ISBN: 978-618-5224-04-2
Σελίδες: 192
Σχήμα: 14X20,5
Ημερομηνία έκδοσης: 23/05/2016

Τάσος "ο Αλλοδαπός" Σαμπάρ Author

O Αλλοδαπός προσπαθεί να δώσει μια διαφορετική (αιρετική) ματιά στα πράγματα. Κοινωνικός λειτουργός, με άπειρες σελίδες μυθιστορημάτων στο ενεργητικό του, χιλιάδες επεισόδια σειρών και anime, ταινίες και μουσική. Όταν προσπαθεί να ασχοληθεί με την μουσική βαράει ένα καημένο drums και το παίζει dj και ραδιοφωνικός παραγωγός.