Alpha Blondy and the Solar System LIVE @ 8o Street Mode Θεσσαλονίκη

O Alpha Blondy είναι ο τελευταίος μεγάλος reggae παππούς. Ο μόνος που μπορεί να συγκριθεί με τον Bob Marley, ο μόνος που μπορεί να τραγουδάει σε 4 διαφορετικές γλώσσες (που προφανώς δεν ξέρεις) και να σε κάνει να κουνιέσαι ασταμάτητα για μιάμιση ώρα.

Ο Alpha Blondy ήταν η έκπληξη του φετινού 8ου Street Mode Festival. Αυτό το φεστιβάλ μπορεί να έχει καλές διαθέσεις, αλλά από τη στιγμή που για πρόσωπο έχει τον Μαυρίδη (του World Party) με χάνει.

Δεν θα μπορούσα να χάσω όμως την εμφάνιση του ΑΒ, μπορείς να είσαι σίγουρος ότι μπορεί να είναι και η τελευταία του στην Ελλάδα.

Το live ξεκίνησε με τους Solar System (την μπάντα του) να παίρνουν θέσεις, με τα δύο πνευστά μπροστά μπροστά και τις δύο τραγουδίστριες φωνητικών στα δεξιά. Η αρχοντική στάση τους, τα πολύχρωμα ρούχα τους, και οι αφάνες με προϊδέασαν για το τι θα ακούσω.

Το σκηνικό ήταν καταπληκτικό. Ο γερανός του λιμανιού δίπλα στη σκηνή ήταν επιβλητικός και το καράβι που περνούσε από πίσω τακτικά έκανε τέλειο φόντο. Όλα αυτά υπήρχαν στο μυαλό μου, μέχρι που βγήκε ο AB, από εκεί και πέρα υπήρχε μόνο η reggae, τα θετικά vibes, πνευστά και κρουστά από άλλη ήπειρο και όλα αυτά μπολιασμένα με ένα ισχυρό αντιπολεμικό μήνυμα.

Δεν ξέρω αν το ήξερε ότι καθώς μιλούσε κατά των πολέμων σε όλη την Αφρική, σε Ιράκ, Αφγανιστάν και πλέον στη Συρία σε απόσταση λιγότερο από μισή ώρα βρίσκεται ένα από τα camps των προσφύγων…

Μέσα σε όλα αυτά, το κοινό που χωριζόταν δυσανάλογα στους πωρωμένους, σε Αφρικανούς που ξέδωσαν με την ψυχή τους και τους υπερβολικά ποζεράδες που ήρθαν γιατί: “Street Mode maaan!!!”
o Alpha Blondy ήταν εξαιρετικός, με μία άρτια ενορχήστρωση και με τραγούδια που σε παρέσερναν.

ps: πόσο γαμάτο ότι έκλεισε τη συναυλία με ένα τραγούδι που μιλάει για την περίπτωση του να έχεις λάθος και να ζητάς από τον αστυνομικό συγνώμη. Ταπεινότητα αδέρφια...

1000 Mods

Δεν χρειάζεται να πεις πολλά για αυτήν την μπάντα. Είναι ένα από τα Big Three της Ελληνικής Stoner και το αποδεικνύουν σε κάθε ευκαιρία. Η μόνη λέξη που μου ερχόταν στο μυαλό καθώς τους έβλεπα, πρώτη φορά μπροστά σε τόσο μεγάλο κοινό, είναι “Αρχιδάτοι”.

Βαριά riffs, σκληρά φωνητικά, κομματάρες που έκαναν πιτσιρικαρία να χτυπιέται (πολύ πολύ θετικό) και αγνή desert αίσθηση.

Το μόνο που χρειάζεται αυτή η μπάντα είναι καλύτερη επικοινωνία με το κοινό.
Ευθύμης

Ήταν η πρώτη φορά που είδα τον ένα εκ των τριών TXC. Ο Ευθύμης έχει πάνω από 20 χρόνια στην Ελληνική Hip Hop σκηνή και είναι ένας από τους δημιουργούς της. Το στυλ του, η σκηνική παρουσία, οι παραγωγές και τα flow όλα ήταν απαράμιλλα. Κατά τη διάρκεια του πακέτου με τις παλιές επιτυχίες ο κόσμος τα έσπασε και γούσταρα σε Hip Hop συναυλία μετά από καιρό.
Όλα αυτά είναι και ο λόγος που ξενερώνω ακόμα πιο πολύ καθώς βλέπω ότι το Ελληνικό Hip Hop δεν μπορεί να ξεφύγει από τον onstage “αυνανισμό” του κάθε rapper.
Πραγματικά πλέον δεν μπορώ να το κατανοήσω. Δεν υπάρχει ούτε ένα τραγούδι που να μην ασχολείται με το πόσο γαμάει καλύτερα ο εκάστοτε τραγουδιστής τους υπόλοιπους. Θα ήθελα πάρα πολύ ένας ψυχολόγος να ασχοληθεί με το κίνημα…
Vodka Juniors
Τους είχα πάντα στο μυαλό μου ως reggae something συγκρότημα. Τους πρόλαβα ελάχιστα, αλλά αυτό που άκουσα ήταν σύγχρονο punk με πολλές πολλές δυνατότητες. Ανέδυαν νεανικότητα, ενέργεια και χαβαλέ. Είμαι σίγουρος ότι θα τους ψάξω περισσότερο από εδώ και πέρα.
Αρέσει σε %d bloggers: