Annihilation – Review

Το Annihilation ήταν η ταινιάρα που περίμενα. Είναι το sci-fi που αναζητώ αεγνωσμένα καθώς τα studio μας έχουν τσουβαλιάσει ως “οχι αρκετά έξυπνους” για να καταλάβουμε ταινίες που δεν είναι και τόσο σανό.

Εγώ προσωπικά αρνούμαι να δεχτώ αυτόν τον χαρακτηρισμό. Λατρεύω τον κινηματογράφο που θα με κάνει να σκεφτώ, να διασκεδάσω και να είναι μία ξεχωριστή εμπειρία.

Όλα τα παραπάνω το Annihilation τα έκανε.

Παραγωγή, φωτογραφία, sound design, σκηνοθεσία σε άλλο επίπεδο.

Ο χρόνος δεν άφησε σε ερμηνίες άλλων εκτός από την Portman να λάμψει. Καμία δεν ήταν κακή αλλά είχαμε μικρή γεύση από τις Gina Rodriguez και Tuva Novotny.

Το σενάριο ήταν και αυτό που είχε τα λίγα προβλήματα. ΑΝ μας έδειχνε ένα πιο ρεαλιστικό τρόπο για το πως ο στρατός και το κράτος θα ασχολιόταν με ένα φαινόμενο όπως το Schemer (βλ. Arrival).

Τα καλά τώρα. Κάθε γαμημένο frame της ταινίας είναι πίνακας. Θα μπρούσα να τα τυπώσω και να τα κρεμάσω σπίτι μου. Η μουσική σε στοίχειωνε όταν έπρεπε σε χαλάρωνε αλλού μόνο και μόνο για να σε τρομάξει…

…όχι με τον εύκολο τρόπο των jumpscares αλλά με κάποιες απο τις πιο τρομαχτικές σκηνές που έχω δει ποτέ. Είναι μία ταινία πολύ εσωστρεφής και για να ξεδηλώσει τα πάντα θα χρειαζόταν μία ώρα ακόμα… και θα την έδεινα με χαρά.

Το νόημα, η ανάλυση και τα λοιπά στο podcast το σουκού.

Annihilation - Review

Annihilation - Review
8.5

Βαθμολογία

8.5 /10
Αρέσει σε %d bloggers: