…και όσο αντέξεις: 6 degrees of seperation-Oι 6 βαθμοί διαχωρισμού..

Πόσες φορές σου έχει τύχει να γνωρίσεις κάποιον τελείως άγνωστο και μετά από μια μικρή συζήτηση να ανακαλύψεις πως τελικά συνδέεστε με κάποιο τρόπο; Αυτό που σου συμβαίνει δεν είναι τυχαίο και δεν είσαι μοναδικός. Επιστημονικά ορίζεται ως “six degrees of separation”, το οποίο στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί ως “οι έξι βαθμοί διαχωρισμού”.

  

Τι είναι όμως και γιατί ονομάζεται έτσι; Η θεωρία αναφέρει πως όλοι και όλα βρίσκονται έξι βαθμίδες μακριά από κάθε άτομο σε όλο τον κόσμο. Έτσι άπαντες συνδεόμαστε μεταξύ μας το πολύ σε έξι βήματα και απαρτίζουμε ένα μεγάλο δίκτυο αλληλεπιδράσεων. Οι “ φίλοι-φίλων” που έχουμε είναι μια διασύνδεση, σε βαθμίδα έξι βημάτων, με ολόκληρο τον κόσμο. Οι γνωστοί των φίλων μας τους οποίους δεν γνωρίζουμε, έχουν απόσταση δύο βημάτων από εμάς, οι γνωστοί αυτών έχουν απόσταση τριών βημάτων κ.ο.κ.

Χαρακτηριστική απόδειξη της θεωρίας αυτής αποτελεί το πείραμα του μικρού κόσμου που διεξήχθη το 1967 από τον κοινωνικό ψυχολόγο Stanley Milgram (The Small World Problem),ο οποίος όμως ποτέ δεν αναφέρθηκε άμεσα στον όρο του six degrees of separation. Ο Milgram είχε στείλει γράμματα σε δεκάδες άγνωστα άτομα από διαφορετικές πολιτείες, και τους ζητούσε να τα προωθήσουν σε κάποιον γνωστό τους που ίσως βρισκόταν λίγο πιο κοντά στην τελική πόλη-στόχο. Μια διεύθυνση δηλαδή που τους είχε δώσει αλλά σκοπός ήταν το γράμμα να φτάσει σε αυτήν μέσω κοινών γνωστών. Αποδείχθηκε πως χρειάστηκαν κατά μέσο όρο έξι άτομα προτού το γράμμα φτάσει στον τελικό του παραλήπτη.

 

Οι εφαρμογές της θεωρίας αυτής είναι προφανείς και συναντώνται καθημερινά. Χρησιμοποιούνται κατά κόρον στις ανθρωπιστικές επιστήμες (μέσω της εξήγησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς από την σύνδεση με τους άλλους ανθρώπους), στα κοινωνικά δίκτυα (Facebook, LinkedIn)αλλά ακόμα και στον κινηματογράφο!

Ταινίες όπως το Magnolia, το 21 Grams, το Babel και οι σειρές Touch αλλά ιδιαίτερα το Lost αντιπροσωπεύουν ακριβώς τη θεωρία αυτή των έξι βαθμών χωρισμού. Οι αρχικά άγνωστοι μεταξύ τους ναυαγοί συνειδητοποιούν πως τελικά συνδέονται μεταξύ τους. Χωρίς να γίνεται αντιληπτό από τους ίδιους, ο θεατής παρακολουθεί σκηνές από το παρελθόν των ναυαγών όπου έχουν συναντηθεί τυχαία ή έχουν συνομιλήσει οι γνωστοί και συγγενείς τους.

“Τι μικρός που είν’ ο κόσμος” συμπεραίνουμε όλοι μας συχνά και τελικώς, αποδεικνύεται πως αυτό έχει επιστημονική βάση. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα γνωρίσετε κάποιον άγνωστο, να έχετε υπ’ όψιν σας ότι ενδεχομένως να μην είναι και τόσο άγνωστος…

Αρέσει σε %d bloggers: