Nightcrawler – Μια απο τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ

To Nightcrawler είναι μια ταινία που ξεχωρίζει, απο τα δέκα πρώτα λεπτά. Με φόντο το νυχτερινό Los Angeles, ο Dan Gilroy χρησιμοποιεί τον Jake Gyllenhaal στην ερμηνεία που δείχνει οτι ο ηθοποιός, ο οποίος έχει παίξει σε πολλές γνωστές ταινίες αλλά δεν έχει κλέψει ποτέ την παράσταση, με τη σωστή καθοδήγηση μπορεί να δώσει πολλά.

Το Nightcrawler είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο χωρίς καμία υπερβολή ή υπόθεση τραβηγμένη απο τα μαλλιά, καταφέρνει να κάνει όλα όσα πρέπει να κάνουν ταινίες του είδους.

Ο Lou Bloom είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει κάποια πανεπιστημιακή εκπαίδευση ή εμπειρία και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Μερικές φορές κλέβει για να βγάλει τα προς το ζειν και βλέπει συνέχεια video στο youtube σχετικά με την επιχειρηματικότητα και άλλα διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα.

Μετά απο μια αποτυχία του, ο Lou θα πετύχει ένα τροχαίο και θα δει έναν ελεύθερο δημοσιογράφο να καταγράφει με την κάμερα του το συμβάν και να ο πουλάει σε τοπικούς σταθμούς για 200-300 δολάρια. Ο Lou σκέφτεται οτι θα μπορούσε να δοκιμάσει και αφού πάρει μια ερασιτεχνική κάμερα και ένα αστυνομικό ασύρματο, ξεκινά την καριέρα του.

Ο Lou όμως είναι ένας κυνικός τύπος, διψάει να φτιάξει την ζωή του και η ηθική του είναι τόσο ιδιαίτερη που δεν ξέρεις αν είναι καλός ή κακός. Και αυτή είναι η μαγεία αυτής της ταινίας.

Ο Lou θα κάνει πράγματα που θα σου φανούν τελείως ανήθικα, που δείχνουν έναν άνθρωπο που δεν έχει κανέναν άλλο στόχο απο τα πατήσει επι πτωμάτων για να κατακτήσει την επιτυχία. Και καμιά φορά το κάνει κυριολεκτικά.

Ο Lou λοιπόν θα μεταμορφωθεί σιγά σιγά, απ έναν παλικάρι με αγαθό πρόσωπο και πλατύ χαμόγελο, σε έναν τύπο με… αγαθό πρόσωπο και πλατύ χαμόγελο! Αυτή τη φορά όμως μπορείς να διαβάσεις πίσω απο το βλέμμα του ότι έχεις να κάνεις με έναν επικίνδυνο άνθρωπο και με αγωνία περιμένεις τι θα κάνει στην συνέχεια.

Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ σε αυτή την ταινία είναι οτι αν και ξεκάθαρα ο Lou Bloom είναι ο villain, δεν υπάρχει στιγμή που να μην τον βλέπεις με συμπάθεια. Μου θύμισε πολύ τον Bryan Cranston στο Breaking Bad

To φινάλε, αν και έρχεται μετά απο δύο ώρες, μοιάζει πρόωρο αλλά αυτό είναι κάτι που το κάνει ακόμα πιο ωραίο.

No happy end…

ps: σε όλη την ταινία προσέξτε τον τρόπο που το πρόσωπο του αλλάζει. εξαιρετική ηθοποιία απο τον Jake Gyllenhaal 

Αρέσει σε %d bloggers: